Zijn motivatie is in de eerste plaats commercieel. “Zowel voor mij als voor mijn klanten gaan de kosten omlaag als we dichter bij huis blijven.” Maar Leo Moree, directeur-eigenaar van afvalinzamelaar en -verwerker Milieu Service Holland West is ook betrokken. “Als zo’n plan indirect iets kan betekenen voor de maatschappij, dan vind ik dat heel erg bevredigend.” En hij is boos. “De overheid besteedt miljoenen aan onderzoeken naar mobiliteit. Mogen wij betalen. En komt als enige oplossing met nog meer wegen. Mogen wij ook betalen, terwijl het zo ontzettend veel simpeler kan.”

Moree: “We rijden in Nederland met tienduizenden bedrijven de hele dag het land rond en dan voor de helft nog met lege vrachtwagens ook. Ik heb geen stapel onderzoeken nodig om te zien wat daar de gevolgen van zijn. Ik zie het zo wel als ik hier de snelweg op wil. Of als ik een afspraak heb. Mijn mobieltje heb ik voornamelijk om te bellen dat het iets later wordt of om met diezelfde boodschap gebeld te worden.”

Milieu Service Holland West van Leo Moree is gevestigd in Spaansepolder. Een 190 hectare groot bedrijventerrein met ruim zeshonderd bedrijven en uitzicht op het Kleinpolderplein bij Rotterdam, één van de drukste verkeersknooppunten van Nederland. Moree heeft, zoals hij het zelf noemt, ‘een klein winkeltje’. Acht vrachtwagens rijden af en aan om lege containers weg te brengen en ze vol hout, stenen, gebroken wasbakken, stukken pvc-leiding en ander afval van bouwlocaties, productiebedrijven en klussende particulieren weer op te halen. In Rotterdam wordt het afval gestort, gesorteerd en vervolgens afgevoerd voor verdere verwerking.

Oplossing in drie minuten
Een oplossing voor de groeiende problemen met bereikbaarheid, niet alleen van het eigen terrein maar rond ‘elke stad van een beetje formaat’, heeft Moree ‘in drie minuten’ bedacht. “Ik schat dat er hier in Spaansepolder toch al gauw een paar honderd wagens per dag rondrijden om bij de bedrijven afval op te halen en af te voeren”, licht hij zijn gedachtegang toe. “Niet van één verwerker, nee één wagentje van die, twee van een ander, allemaal kriskras door elkaar. En dan zie ik mijn eigen wagens naar Pijnacker vertrekken, of naar Leiden, of naar Gorkum. Eerst heen met een lege container. Terug. En daarna nog een keer heen en weer om de volle bak weer op te halen. Terwijl hetzelfde werk hier om de hoek ligt. Dat is natuurlijk volledig van de gekke.”

In plan LEO, wat zowel staat voor de bedenker als voor Langdurig Ecologisch Ondernemen, wil Moree het anders doen. Kies als ondernemer in Spaansepolder voor een lokale oplossing: het betekent minder vervoer en een lager tarief, luidt de conclusie van het plan, na een uitvoerig gedocumenteerde uiteenzetting over de verkeersproblemen in Nederland en over hun gevolgen voor de bereikbaarheid en het milieu. Moree beseft dat zijn plan in beide geen ingrijpende verandering zal brengen. “Maar als mijn kinderen aan tafel vragen wat ík nu doe voor het milieu, wil ik wel iets meer terug kunnen zeggen dan dat papa nu eenmaal de centjes moet verdienen om het skateboard te betalen. Dat doe ik óók, maar ondertussen hebben we wel een groot maatschappelijk probleem dat we niet oplossen door maar gewoon door te gaan met onze rondjes rijden.”

Uitruilen
Het echte ideaal van Moree gaat dan ook verder dan het werven van klanten om de hoek. “Ik zou dit het liefst met wat collega’s oppakken. Op kleine schaal gebeurt dat al. Eén bakkie naar Hoofddorp brengen, dat kan natuurlijk eigenlijk niet uit. Dus dan bel ik een collega. Maar echt samenwerken, dat is niet simpel. Er is veel rivaliteit in deze bedrijfstak en weinig synergie. Maar die kant zal het toch op moeten. Ik heb een klein bedrijf en klim zelf nog regelmatig op de wagen. Dan zie ik hoe het werkt. We vissen allemaal in elkaars vijver en komen elkaar onderweg tegen. Dat moet je kunnen uitruilen. Dat is voor iedereen beter. Dat beeld zit nu eenmaal in mijn hoofd en het laat me niet meer los.”

Bron: Duurzame logistiek